„Da launge Weg“
Deutscher Songtext (c) 2026 Gerald Puchner
Maunchmoi is´s wie beim Romeo, vergift´, vom Lebm besudelt liegst du do
Nimm den laungen Weg, Nimm den laungen Weg
Du bist der Witz in da Nochboaschoft, dass du des merkst, des hätt niemand docht
Nimm den laungen Weg, Nimm den laungen Weg
Zuerst gibt´s so Tog, und dei Lebm stellt sich glücklich dar
Ollas is wunderbar, so herrlich ungetrübt
So, ois warast Teil von eanan Inventar
Doch da Wind draht se offenbar, und neamt is mehr in di verliabt
Wenn schiache Tog auf koide Nächte folgen, wird es Zeit um sich zu verrolln
Es is da launge Weg, es is da launge Weg
Du kriegst nie, wos´d in den Träumen siechst, schaust ständig gegen´s Licht
Es is da launge Weg, es is da launge Weg
Doch daunn gaunz obm auf der Bühne is ollas wunderboa
Und du siechst ollas kloa, wie`s di adoriern
Daham wünscht da Neid, es nimmt da den Verstaund
Des host nimma in da Haund, tuas ignoriern Jawoiiii
Plogt di de Angst, es end´t in ana Katastroph
Des is nur a weitere Stroph in dem laungen Liad
Und losst du die Jahre maunchesmoi rückwärts rolln
Siechst, wos hätt werdn solln, hättst des ollas früher gspiat
Wenn am End di daunn wer vermisst, is´s ned dei Schuld, weilst ned bliebm bist
Du woast aum laungen Weg, Du woast aum laungen Weg,
Du woast aum laungen Weg, Du woast aum laungen Weg,
Uuuhhhhhhh Uuuhhhhhhh
Der Künstler im eigenen Land – unbedeutend und oft verkannt.
Zu Beginn war es bestimmt eine gewisse Unausgegorenheit des Schaffens. Später war es vermutlich die Stilrichtung. Auf gar keinen Fall förderlich war manch kritische Botschaft in meinen Texten. Nein, auf der Bühne bin ich nicht immer der angenehme Zeitgenosse, den ich abseits davon zumeist darstelle. Ich habe versucht, dagegen anzukämpfen. Das war nicht hilfreich- sondern eher inflationär.
Oiso geh i den laungen Weg.